Het moet rechter anders wordt het linker

Levenslang toch proefverlof

De Raad voor Strafrechttoepassing en Jeugdbescherming heeft de uitspraak gedaan in een hoger beroep van een levenslang veroordeelde (wat voor de 5e keer is afgewezen) dat levenslang veroordeelden ook recht hebben op proefverlof die de resocialisatie van levenslang veroordeelden vergemakkelijkt.

Referenties

Home

Levenslang toch proefverlof
De Raad voor Strafrechttoepassing en Jeugdbescherming
Hoger beroep levenslang veroordeelde
Doodstraf
Deze raad zelf beweert onafhankelijk te zijn maar dat is natuurlijk helemaal niet zo (ja, organisatorisch hangen ze nergens onder) - de leden hebben allerlei dwarsverbanden in de rechtspraak en zijn daarom ook bevooroordeeld vanuit de optiek van de crimineel want die kant kennen ze uittentreuren en de kant van de samenleving en de slachtoffers kennen ze nauwelijks.
"De Raad telt een voorzitter en zestig leden: deskundigen in het penitentiair recht, het jeugd- en familierecht en de gedragswetenschappen, leden van de rechterlijke macht en advocatuur, het openbaar bestuur en een aantal medici."(Uit: Over de Raad).
Uitdrukkelijk zijn burgers - gewezen slachtoffers en toekomstige, potentiŽle slachtoffers - totaal niet vertegenwoordigd.
Direct kwamen er ook hevige protesten van de Federatie Nabestaanden Geweldslachtoffers die natuurlijk wel als eerste denken aan slachtoffers.

Zoals altijd in de huidige rechtspraak wordt het belang van de veroordeelde vooropgesteld - in plaats van het belang van de burgers / de samenleving.
De levenslange gevangenisstraf (het woord "straf" is eigenlijk niet terecht, zie ook Doodstraf) is juist bedoeld om levensgevaarlijke psychopaten voorgoed van de straat te houden omdat de kans op herhaling op moord veel te groot is (dat zal de moeilijke overweging geweest zijn waarom de rechters destijds voor levenslang hebben geoordeeld).
Een overweging tot proefverlof kan zijn omdat om uiteenlopende redenen (meestal hoge leeftijd) het gevaar voor de samenleving en zijn burgers is geweken, maar een foute afweging kan leiden tot onschuldige slachtoffers -: wie neemt daarvoor de verantwoordelijkheid? Niemand, en al zeker niet de rechter die tot zo'n besluit overgaat.

Maar de afweging dat een levenslang veroordeelde na eventuele inwilliging tot een verzoek van gratie dan maar alvast op proefverlof mag is Ťcht van de zotte!
  1. Dat verzoek tot gratie is nog niet ingediend en toch krijgt de levenslang veroordeelde al proefverlof?
  2. Als het verzoek is afgewezen (en die kans is erg groot) krijgt de levenslang veroordeelde toch al proefverlof?
  3. Als het verzoek wordt toegewezen (en die kans is heel erg klein) kan de levenslang veroordeelde alsdan toch proefverlof krijgen?
Om onbegrijpelijke redenen willen de zgn. deskundigen niet inzien dat de samenleving hier totaal niet op zit te wachten, en zien ze blijkbaar ook niet in wat voor onzinnige redenaties ze er op na houden.

Natuurlijk - als je elke levenslang veroordeelde spreekt is het een mens van vlees en bloed, en zal er in de meeste gevallen een heel goed gesprek mee te voeren zijn. Je zou dan snel tot medelijden geneigd zijn en openstaan voor een nieuwe beoordeling van zijn straf.
Maar als je je eens goed verdiept in de koelbloedige, wrede daad en/of daden van deze persoon, en je goed verdiept in het blijvende leed wat hij de slachtoffers en nabestaanden heeft aangedaan, dan zou je toch snel een andere afweging moeten maken.
Zo had de moordenaar van Pim Fortuijn nooit vrij mogen komen, en gaan we nu dus meemaken dat de moordenaar van Theo van Gogh: Mohammed B. proefverlof gaat krijgen.
Geert Wilders mag zijn beveiliging dan nog wel extra gaan aanscherpen want Mohammed B. heeft in zijn moord op Theo van Gogh blijk gegeven nergens voor terug te deinzen.

Ook hier zien we dus weer dat de totale rechtsgang in Nederland drastisch op de schop moet, in casu deze Raad anders samen te stellen, en wel zodanig dat de slachtoffers en burgers een stevig mandaat krijgen. Hoe kan het toch telkens weer dat beroepsdeskundigen stevig tegen de wens van de samenleving in - maatregelen nemen die door de samenleving als onveilig makend en ontwrichtend worden ervaren.